بخش ۲۶ - حکایت

برداشت: مناخ‌: جای خواب شتر‌ها.

برداشت: پدر به او گفت: در این شب تاریک و بی‌نور، تو چگونه می‌توانی تشخیص بدهی که کدام یک گوهر است و کدام سنگ؟

برداشت: ای پسر مراقب همه ی سنگ ها باش و هیچکدام را کم اهمیت نشمار. زیرا گوهری را که به دنبالش هستی، در میان همین سنگ ها جای دارد.

برداشت: در میان افراد بدقلق و ناپاک، انسان‌های پاک و بی‌غش نیز وجود دارند که در همان فضایی که زشتی و تاریکی وجود دارد، درخشش و زیبایی خود را حفظ کرده‌اند.

برداشت: انسان‌های نیک‌سرشت و صاحب‌دل با افراد نادان در هم آمیخته‌اند.

برداشت: اگر به شوق و رغبت بار هر نادانی را به دوش بکشی، در زمان مناسب، صاحب دل و آگاهی خواهی شد.

برداشت: بار دشمن کش‌: کسی که جور و سختی از نااهلان می‌کشد.

برداشت: زمانی که گل به خاطر خارها پارچه‌اش را پاره می‌کند و از درد رنج می‌کشد، خنده‌اش شبیه به آن است که آتش در دلش شعله‌ور شده باشد. در واقع، این جمله به تضاد میان درد و زیبایی اشاره دارد و نشان‌دهنده‌ی این است که در پس درد و رنج، ممکن است زیبایی و شادابی نیز وجود داشته باشد.

برداشت: غم را برای همه در نظر بگیر و در فکر یک نفر باش. برای یک نفر، همه چیز را سنجیده و مراقب باش.

برداشت: خاک‌پا‌: آدم پا برهنه و بی‌کفش‌، کنایه است از آدم بی‌اهمیت.

برداشت: مردی که از جمعیت فاصله گرفته و جداست، به خدمت دیگران می‌پردازد و در کارهایشان سهیم می‌شود.

برداشت: هرگز آن‌ها را با چشم زیباپسند نبین، زیرا آن‌ها تنها به خاطر حق مقبول‌اند.

برداشت: نمی‌توانی دربارهٔ کسی که ظن و گمان بدی در مورد او داری، قضاوت کنی، زیرا ممکن است او خود دارای مقام و مسوولیت‌های بزرگی باشد.

برداشت: شناخت و آگاهی به افرادی تعلق دارد که درهای علم و دانایی به روی آنان گشوده است.

برداشت: بسیاری از کسانی که زندگی تلخی را تجربه کرده‌اند، در آینده خواهند آمد و با خود مشکلات و دردهایشان را به همراه خواهند آورد.

برداشت: نوا‌خانه‌: محبس‌، زندان‌.

برداشت: روزی خواهد رسید که تو از محدودیت‌ها آزاد می‌شوی و به تو قدرتی می‌بخشد که به مرتبه‌ای بلندتر برسی.

برداشت: ظریف‌: زیبا و پسندیده.