بخش ۲۱ - حکایت دختر حاتم در روزگار پیغمبر (ص)

برداشت: شنیدم که در زمان پیامبر، هیچ‌کس از قبیلهٔ طيّ ایمان نیاوردند.

برداشت: پیامبر بشیر و نذیر (بشارت دهنده و بیم دهنده) لشکری به سوی آنان فرستاد و لشکریان از آن قبیله گروهی را اسیر کردند.

برداشت: فرمان داد که با شمشیر انتقام، آنها را بکشند چون ناپاک و بددین بودند.

برداشت: زنی گفت: من دختر حاتم طائی هستم، از این حاکم معروف درخواست کنید.

برداشت: لطفاً به من لطف و محبت کن، زیرا مولای من (پدرم) اهل بخشش بود.

برداشت: به دستور پیامبر فرزانه، زنجیر او را از دستان و پاهایش باز کردند.

برداشت: در بقیهٔ آن قوم شمشیر قتل نهادند به گونه‌ای که سیلاب خون جاری گردد.

برداشت: زن با زاری به شمشیرزن گفت که او را نیز مانند سایرین به قتل برساند.

برداشت: جوانمردی نیست که من به تنهایی از بند رهایی یابم و اهل قبیله‌ام در کمند گرفتار باشند.

برداشت: می گفت و بر احوال قبیله طی گریه می کرد. سخن او به گوش پیامبر رسید.

برداشت: آن مردم را ببخشید زیرا اصل و جوهر پاک، خطا نمی‌کند.