بخش ۱۶ - حکایت در معنی صید کردن دلها به احسان

برداشت: در مسیرم جوانی را دیدم که به تنهایی دنباله‌ی یک گوسفند می‌دوید.

برداشت: به او گفتم که این ریسمان و بند است که گوسفند را به درون می‌آورد.

برداشت: بهنام اعظمیان : طنابی که بر گردن گوسفند بود را از او باز کرد ، و مرد جوان شروع کرد به چپ و راست حرکت کردن ( تا به گوینده بفهماند که این گوسفند بدون طناب و زنجیر هم در پی صاحب گوسفند خواهد آمد )

برداشت: بهنام اعظمیان : گوسفند بدون طناب نیز همچنان شتابان در پی مرد جوان می دوید ، چرا که از دست مرد جوان جو و گندم خورده بود ( به دلیل محبتی که تز مرد جوان دیده بود همچنان در پی او میرفت )

برداشت: وقتی که او از خوشی و شادی به خانه بازگشت، مرا در آنجا دید و گفت: ای صاحب نظر!

برداشت: این ریسمان به خواست و اراده من نمی‌کشد، زیرا که نوعی احسان و نیکی است که در گردن او قرار دارد.

برداشت: به خاطر محبت و لطفی که دیده است، فیل (象) به هیچ وجه بر پیلبان (فیل‌ران) حمله نخواهد کرد.

برداشت: مرد نیکو، به دیگران محبت کن و با مهربانی رفتار کن، زیرا کسی که به نیکی تو را حمایت می‌کند، هرچند کوچکتر از تو باشد، شایسته احترام است.

برداشت: آن مردی که می‌خواهد دیگران را فریب دهد، مثل یوزی است که دندان‌هایش را تیز کرده تا به پنیر برسد اما فقط دو روز می‌تواند به این کار ادامه دهد. این یعنی افرادی که به دنبال نیرنگ و فریب هستند، در نهایت به نتیجه‌ای موقتی دست می‌یابند و خیلی زود نقشه‌هایشان لو می‌رود.