بخش ۹ - حکایت

برداشت: زن به سرهنگ سلطان گفت: ای مرد نیکوکار، برخیز و برای زن رزق و روزی بیاور.

برداشت: برو که از زندگی‌ات بهره‌ای به تو بدهند تا فرزندانت در آینده به راه تو نگاه کنند.

برداشت: او گفت که امروز آشپزخانه سرد است چون سلطان تصمیم گرفته شب روزه بگیرد.

برداشت: زن به خاطر ناامیدی، سرش را پایین انداخت و در دل خود با نگرانی از فقر و نداشتن‌اش صحبت می‌کرد.

برداشت: سلطان با این سخن چه چیزی را می‌خواهد بیان کند؟ در حالی که پایان روزه‌اش برای ما همچون جشن و شادی بچه‌هاست.

برداشت: کسی که به دیگران نفع می‌رساند، اگرچه خورنده باشد، بهتر است از فردی باشد که فقط روزه‌دار است اما دنیاپرست و وابسته به مادیات.

برداشت: چند روزه‌داری که به نیازمندی نان بدهد، راهی است که باعث تأمل و اهمیت عمل او در روزه‌داری می‌شود.

برداشت: اگر قرار باشد که خودت را از دیگران جدا کنی و مدام خودت را آزار بدهی، دیگر چه نیازی به تلاش و کوشش هست؟