بخش ۸ - حکایت

برداشت: روزی پیرمردی را دیدم که در مسیر حجاز هر قدمی که برمی‌داشت، دو رکعت نماز می‌خواند.

برداشت: تو آن قدر در مسیر خدا جدی و پرشور هستی که حتی خارهای تیز و آزاردهنده نتوانند تو را متوقف کنند.

برداشت: او از وسواس ذهنی و نگرانی‌های خود رهایی یافته و به نتایج کارهایش نگاهی مثبت و پسندیده دارد.

برداشت: بر اثر فریب ابلیس به چاه افتاد، زیرا نتوانست از این بهتر راهی پیدا کند.

برداشت: اگر رحمت خداوند را دریافت نکردی، غرور تو باعث می‌شود که از مسیر درست منحرف شوی.

برداشت: صدایی از عالم غیب به گوش رسید که به شخصی خوشبخت و نیکوخلق گفت: تو مورد خوشایندی هستی و برایت آرزوی موفقیت دارم.

برداشت: این فکر را نکن که اگر کاری نیک انجام داده‌ای، موجب شده است که به این جایگاه برسیده‌ای.

برداشت: آرامش دادن به قلبی با محبت و خوبی، از هزار رکعت نماز در هر مکان بهتر است.