بخش ۶ - حکایت ممسک و فرزند ناخلف

برداشت: یکی درگذشت و وارثش که صاحبدلی هوشیار بود صد‌هزار دینار از او به ارث برد

برداشت: به این معناست که شخصی مانند ممسکان (افرادی که به طمع‌ورزی معروفند) به خاطر زر و زیور به چیزها چنگ می‌زند، در حالی که آزادگان از این امور دنیاوی دوری می‌کنند و به حال خود راضی هستند.

برداشت: در اینجا گفته می‌شود که در دروازه یک درویش، هرگز خالی نبوده و همیشه مسافری که قصد مهمان‌نوازی دارد، در آنجا وجود دارد. به بیان دیگر، hospitality و مهمان‌نوازی در این مکان همواره برقرار است و هیچ‌کس بی‌نصیب نمی‌ماند.

برداشت: دل خود و دیگران را شاد کرد، نه مثل پدر که فقط به مال و ثروت وابسته بود.

برداشت: تو به او ایراد می‌گیری و می‌گویی: ای سرپرست کارها! چرا هر چه که هست را به هم می‌زنی و آشفتگی به وجود می‌آوری؟

برداشت: یک سال تلاش و زحمت برای جمع‌آوری محصول، به سادگی و در یک لحظه به هدر می‌رود. در واقع، نابودی این دستاوردها نشانه‌ای از ناتوانی یا بی‌تفاوتی است.

برداشت: زمانی که در تنگدستی و کمبود هستی، باید صبوری کنی و منتظر زمان بهتری باشی که همه چیز بهبود یابد.

برداشت: زنی به دخترش می‌گوید که در روزهای سخت و دشوار خود را قوی و محکم نگه‌دار.

برداشت: همیشه بر این موضوع تأکید کن که مانند مشک و سبویی که همواره در ده نیست، نباید در کنار آن‌ها بی‌کار بنشینی. در واقع زندگی و فرصت‌ها مانند آب در جوی هستند که مدام در حال حرکت‌اند و باید قدر آن‌ها را دانست و از آن‌ها بهره برد.

برداشت: برای رسیدن به سعادت و خوشبختی آخرت، نیاز به تلاش و کوشش دارد، مانند اینکه برای دستیابی به لبه‌های قدرت و ثروت، باید با دقت و مهارت مانند شیر رفتار کرد.

برداشت: به سادگی دوستانت را با طلا و ثروت دلسرد نکن و بیشتر نسبت به خطراتی که از طرف دشمنانت می‌تواند بر تو تاثیر بگذارد، هوشیار باش.

برداشت: اگر فقیر هستی، پیش عاشق نرو، اما اگر پول و ثروت داری، بیا و آن را با خود بیاور.

برداشت: اگر روی خاک پایش بگذاری، او در حالت بی‌صدا و بدون هیچ وسیله‌ای جواب نخواهد داد.

برداشت: خداوند می‌تواند چشمان دیو را برهم بزند و با قدرت خود، جانورانی که به طبعیت وحشی و جادوگری مشهورند را به دام بیاندازد.

برداشت: از ارتباط و نزدیکی با زیبارویان دست بکش، چون انسان‌های بی‌پولی مانند تو به جایی نخواهند رسید.

برداشت: برای رسیدن به چیزی ارزشمند یا گرانبها، نباید تنها به آرزو و امید بسنده کرد. بدون تلاش و کوشش، نمی‌توان به خواسته‌ها و آرزوهای بزرگ دست یافت.

برداشت: اگر هر چیزی را که به دست می‌آوری، در زمان نیاز به آنها توجه نکنی و کنار بگذاری، در آن لحظه حسرت بر دلت باقی می‌ماند.

برداشت: فقرای نیازمند با تلاش و کوشش تو هرگز قوی و توانمند نخواهند شد، نگرانم که تو از این وضعیت ضعیف شوی.

برداشت: چون بخشنده‌ای مثل من قصه‌اش را روایت کرد، در غیرت جوانمردی، هیچ کس آرام نمی‌نشیند.

برداشت: دل من به خاطر آن عیب‌جویی پریشان شد و به او گفتم ای کسی که پراکنده صحبت می‌کنی، چرا اینگونه می‌گویی؟

برداشت: پدرم گفت این وسیله‌ای که در اطراف من است، میراثی از جد من است.

برداشت: آیا آن‌ها به خاطر کدورت و بدعهدی، در حسرت و اندوه زندگی را سپری کردند و در نهایت از دنیا رفتند بی‌آنکه به آرزوی خود برسند؟

برداشت: مال پدر به من نرسید، اما بعد از من به دست پسر خواهد رسید.

برداشت: بهتر است امروز مردم از نعمت‌ها بهره‌مند شوند، زیرا فردا ممکن است این نعمت‌ها از دست بروند و دیگران از آن‌ها بهره‌برداری کنند.

برداشت: زندگی راحتی داشته باش و به دیگران کمک کن، اما چرا باید به خاطر دیگران خودت را نادیده بگیری؟

برداشت: مردم نادان و بی‌فکر از این دنیا می‌روند و کسانی که اندیشه و دیدگاه های بزرگ دارند، در حسرت و آرزو باقی می‌مانند.

برداشت: امروزه ثروت و نعمت را به من عطا کن، زیرا که این‌ها متعلق به تو هستند، اما پس از تو دیگر در اختیار تو نخواهند بود.

برداشت: اگر در این دنیا موفق نشوی و دنیای آخرت را تأمین نکنی، بهتر است به دنبال آن نباشی چون در این صورت فقط حسرت بر جای خواهد ماند.