گره بر سر بند احسان مزن
که این زرق و شید است و آن مکر و فن
در این اشعار، شاعر به نوعی هشدار میدهد که نباید به احسان و نیکوکاری فشار آورد و در عمل آن را تحت تأثیر فریبکاریهای دنیوی قرار داد. او از زیان افرادی صحبت میکند که علم و ادب خود را برای درآوردن نان فروختند و به این ترتیب از ارزش واقعی خود دست کشیدند. بر این اساس، شاعر از عقل و شرع میخواهد که ما را در مسیر درست هدایت کنند و هشدار میدهد که افرادی که به دنبال منفعت شخصی هستند، نباید مورد اعتماد قرار بگیرند؛ بلکه باید از خرد و فهم درست بهره گرفت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گره بر سر بند احسان مزن
که این زرق و شید است و آن مکر و فن
زیان میکند مرد تفسیردان
که علم و ادب میفروشد به نان
کجا عقل یا شرع فتوی دهد
که اهل خرد دین به دنیا دهد؟
ولیکن تو بستان که صاحبخرد
از ارزانفروشان به رغبت خرد