بخش ۱ - سر آغاز

برداشت: اگر انسان باهوشی هستی به دنبال باطن هر چیز و معنای آن باش که از صورت و ظاهر هر چیز، فقط معنی آن باقی می‌ماند.

برداشت: هر کس که دانش، بخشندگی و تقوا ندارد، در ظاهر می‌ماند و هیچ راهی به دنیای معنا ندارد.

برداشت: کسی آسوده مرده، در گور خوابیده و آرامش دارد که مردم در زمان حیات او، از او به آرامش و آسایش رسیده‌باشند.

برداشت: در زندگی، تو باید فقط غم‌خوار خودت باشی و نه غم‌خوار خویشاوندان و نزدیکان. زیرا که پس از مرگ تو، دیگران از روی طمع و توقعشان، به انسانی که وفات یافته‌است توجهی نمی‌کنند.

برداشت: .پول، طلا و ثروتت را همین حالا ببخش. زیرا که پس از مرگ تو، فرمان دهی به این‌ها (کنترل این‌ها) از دستورات تو خارج می‌شود

برداشت: اگر نمی‌خواهی که فردی نگران و آشفته بشوی، باید کمک به افراد رنجدیده و پریشان را فراموش نکنی و آن‌ها را ناآرام نکنی.

برداشت: همین حالا، مقدار اضافی اموالی که در انبار (محل نگهداری اموال) جمع‌آوری کرده‌ای را ببخش. زیرا که در آینده توانایی مدیریت و سکان آن انبار در دست تو نخواهد بود.

برداشت: تا وقتی زنده هستی توشهٔ آخرتت را جمع کن. زیرا که وقتی وفات یافتی همسر و فرزند برای تو دل نمی سوزانند.

برداشت: کسی در بین جهانیان پیشتازتر است و از بقیه سبقت میگیرد که از این دنیا بهره برده‌باشد و به آن را جهان آخرت ببرد.

برداشت: هیچ چیز و کس در جهان مانند ناخن انگشت من، پشت مرا نمی‌خارد و برای من دلسوزی نمی‌کند. (ناخن انگشت من استعاره از خود من. پشت خاریدن کنایه از انجام دادن کارهای شخصی.)

برداشت: هیچ‌وقت کاری نکن که فرصتت را از دست بدهی و در آینده بخواهی، بر پشت دستت بزنی و پشیمان از این اتفاق، دستت را جلوی دهانت بگیری.

برداشت: بکوش که اگر کسی اشتباه کوچکی کرد، تو پرده پوشی کنی و آن را پنهان کنی تا اگر تو هم مرتکب اشتباه کوچکی شدی، خداوند هم اشتباه تو را بپوشاند و پنهان کند.

برداشت: غریبه‌ها را از در خانه‌ات ناامید نکن (غریبه‌ها را به خانه‌ات راه بده)، برای اینکه یک‌روز اگر خودت نیاز به کمک و رفتن به خانه‌ای داشتی، هرگز این نشود که دیگران تو را غریبه و بیگانه بخوانند و جا و راهت ندهند.

برداشت: آدم‌های بزرگ به فقیران و نیازمندان خوبی می‌کنند که می‌ترسند روزی خودشان به دیگران نیازمند شوند.

برداشت: به حال دل کسانی که رنج دیده‌اند، آزرده خاطرند، غم دیده‌اند و ... توجه کن و به آنها کمک کن، چون ممکن است، روزی تو هم در وضعیت دلخستگی قرار بگیری و به کمک و توجه دیگران نیاز پیدا کنی.

برداشت: در دل بیچارگان، خستگان، درماندگان و افراد ناتوان، شادی ایجاد کن و به یاد آنها باش که چه روزهایی را با بیچارگی، خستگی، درماندگی و در عجز و ناتوانی، گذرانده‌اند.

برداشت: نمی‌خواهی که دستت را بر در دیگران دراز کنی و به دیگران محتاج باشی؟ اگر نمی‌خواهی، پس برای شکرگزاری، کسی که از تو درخواستی می‌کند را از در خانه خود دور و بیرون نکن.