بخش ۳۴ - گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امن

برداشت: شجاعی که یک بار جسارت نشان داد، باید به همان اندازه که شجاعتش را نشان داده، بر میزان آن بیفزاید.

برداشت: دوباره دلش را به خطر می‌اندازد و از نبرد یأجوج هیچ ترسی ندارد.

برداشت: سرباز را در زمان راحتی نگه‌دار، زیرا در زمان دشواری به کار خواهد آمد.

برداشت: سربازی که در کار خود مشغول نیست، چرا باید در روز جنگ به مرگ فکر کند؟

برداشت: اکنون باید دست مردان جنگی را ببوسی، نه زمانی که دشمن به تو ضربه وارد کرد.

برداشت: منظور این است که برخی از مناطق و سرزمین‌ها توسط افرادی نادرست و فاسد اداره می‌شوند. در نتیجه، این افراد باید به پشتیبانی و محافظت سربازان و منابع اقتصادی توجه بیشتری داشته باشند تا از خرابی و نابودی این مناطق جلوگیری شود.

برداشت: وقتی که دشمن تحت کنترل و مدیریت سلطنت قرار گیرد، لشکر احساس آرامش و رضایت خواهند کرد.

برداشت: انصاف این نیست که فردی برای حفظ شخصیت و هویت خود، زجر و سختی را تحمل کند.

برداشت: وقتی کسی دارای ثروت و گنج باشد، بسیار برایش سخت است که دست به کار خطرناکی بزند و آن را از دست بدهد.

برداشت: مردی که در میدان نبرد حاضر شود ولی ابزار و قدرت لازم را نداشته باشد، در واقع در کار خود شکست‌خورده است.