بخش ۲۲ - در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگان

برداشت: آبروی کسی را مبر زیرا تو نیز چیزهایی داری که اگر آشکار شوند، رسوا خواهی شد

برداشت: وقتی که زور تو به یک کودک نمی‌رسد به شیرمردان توهین مکن

برداشت: شخصی بود که فرزند خود را پند می‌داد که این پند خردمندان را فراموش مکن

برداشت: ای فرزندم، به ضعیفان جور و ستم مکن که روزی تو نیز دچار یک قوی‌تر از خود می‌شوی

برداشت: ای گرگ حقیر و درنده و نادان! آیا نمی‌ترسی از روزی یک پلنگ تو را بر هم می‌درد!؟

برداشت: در جوانی (یا کودکی) زورمند بودم و به ضعیفان زور می‌گفتم

برداشت: تا آنکه روزی مشتی از یک قوی‌تر از خود خوردم از آن پس دیگر به ضعیفان ستم نکردم

برداشت: ای بزرگ قوم، مواظب باش که غافل نشوی زیرا غفلت از سوی یک بزرگ و مهتر شایسته نیست

برداشت: با زیردستان خود مهربان باش و از روزی که ضعیف شوی بترس

برداشت: پند و اندرزی اینچنین که خالی از غرض است و پاک است همچون داروی شفاگری است که تلخ است اما بیماری را شفا می‌بخشد.