بخش ۲۰ - حکایت شحنه مردم آزار

برداشت: داروغه ایی در یک چاهی چنان وحشتناک گرفتار شده بود که از ترسش ، شیر نر  ماده میشد.

برداشت: آدم بداندیش و بد ذات همیشه بدی خواهد دید و در آخر از خودشان ناتوان‌تر کسی را نمی‌یابد.

برداشت: در شب به خاطر فریاد و گریه نتوانست بخوابد، یکی بر سرش سنگی زد و گفت:

برداشت: تو هرگز به کسی کمک کردی که حالا از دیگران کمک میخواهی؟

برداشت: هیچ گاه مردم داری نکردی، حالا نتیجه‌اش را ببین و ببین که چی به دست آورده‌ای.

برداشت: چه کسی باید درد تو را درمان کند، در حالی که تو بر دل همگان زخم زدی

برداشت: تو بر سر راه ما چاه کندی، ولی خودت با سر در چاه افتادی

برداشت: دو گروه هستند که برای مردم چاه میکنند، آدم‌های خوب و دیگری بدنامان

برداشت: یکی چاه را برای سیراب کردن مردم می‌کند و آن دیگری برای گرفتار کردن مردم

برداشت: اگر بدی کردی، چشم نیکوکاری نداشته باش چرا که درخت گز ، انگور نمی‌دهد

برداشت: فکر نکنم کسی که در پاییز جو کاشته، بتواند  زمان درو گندم برداشت کند

برداشت: وقتی درون جانت را پر از تلخی و پلیدی و بدخواهی (مانند زقوم) کردی، چشم نتیجه خوب از آن را نداشته باش.

برداشت: درخت خرزهره به تو خرمای شیرین نمی‌دهد. پس مراقب باش که چه می‌کاری، چون همان را برداشت خواهی کرد.