بخش ۱۷ - صفت جمعیت اوقات درویشان راضی

برداشت: فکر نکن مقام و جایگاهی بالاتر از پادشاهی وجود ندارد، چرا که زندگی درویشان و کسانی که از متعلقات دنیوی دل کنده‌اند، از آن بالاتر و آسوده‌تر است.

برداشت: کسانی که مسئولیت کمتری دارند و آسوده و فارغ از امور دنیوی هستند، در آخرت سوال و جواب کمتری هم دارند. واقعیت و حق همین است و کسانی که صاحب تفکر هستند، آنرا درک می‌کنند.

برداشت: فقیر غم تهیه تکه‌ای نان را میخورد درحالیکه یک پادشاه بیش از اندازه غذا برای خوردن دارد.

برداشت: گدا زمانیکه نان شبش تهیه می‌شود، چنان آسوده می‌خواد که انگار پادشاه سرزمین شام است و فرقی با پادشاه ندارد.

برداشت: غم‌ها و شادی‌های زندگی گذرا هستند و با مرگ هر دو تمام می‌شوند.

برداشت: تفاوتی نیست بین کسی که پادشاه است و بر سرش تاج گذاشته‌اند با کسی که بدهکار است و مالیات و بدهی بر گردن اوست.

برداشت: چه آنقدر ثروتمند باشد و به جایگاهی بالاتر از سیاره زحل رسیده باشد؛ چه فقیر و تنگدستی باشد که در زندان گرفتار شده باشد.

برداشت: زمانی که مرگ فرا می‌رسد، همه را با خود می‌برد و آنجاست که غنی و فقیر با هم تفاوتی ندارند و قابل تشخیص نیست چه کسی ثروتمند بوده و چه کسی تهی‌دست.