بخش ۱۰ - حکایت ملک روم با دانشمند

برداشت: شنیدم که پادشاه روم به خاطر یکی از مردان نیکو از اهل علم، به گریه افتاده است.

برداشت: از دشمن هیچ چیزی برای من نمانده است، جز این قلعه و شهر که هنوز متعلق به من هستند.

برداشت: من تلاش زیادی کردم تا فرزندم پس از من، رئیس و پیشوای جمعیت باشد.

برداشت: هم اکنون دشمنی نابکار به دست مردی شایسته رسید و تلاش من به ضعف گرایش پیدا کرد.

برداشت: در اینجا شاعر از ناامیدی و بیچارگی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چه تدبیری یا راه‌حلی باید اتخاذ کند تا از غم و اندوهی که در وجودش وجود دارد رهایی یابد. او احساس می‌کند که غم به شدت بر جانش تاثیر گذاشته و او را خسته و بیمار کرده است.

برداشت: ای برادر، غم و اندوه خودت را تحمل کن، چرا که عمرت از آنچه که فکر می‌کنی بهتر و بیشتر است.

برداشت: اینقدر که تو در میان ما هستی، برای ما کافی است. وقتی که بروی، دیگر دنیا برای کسی دیگر خواهد بود.

برداشت: اگر کسی باهوش است یا بی‌خود، نگران او نباش؛ زیرا او خودش در فکر غم و اندوهش خواهد بود.

برداشت: سختی کشیدن برای به دست آوردن دنیا ارزش ندارد، آن را با شمشیر به دست آوردن و سپس رها کردن، معقول نیست.

برداشت: در این پنج روز که در اینجا هستم، بی‌دلیل و بدون فکر برای رفتن نباشید.

برداشت: کیست که بداند از پادشاهان ایرانی، در زمان‌های فریدون و ضحاک و جم؟

برداشت: آیا کسی بر تخت و سلطنتی دست یافته که هرگز دچار افول و زوال نشده باشد؟ در نهایت، تنها ملک و سلطنت خداوند باقی می‌ماند.

برداشت: آیا کسی را می‌شناسی که امیدش همیشگی و جاودان باشد، در حالی که کسی را نمی‌بینی که بتواند برای همیشه باقی بماند؟

برداشت: بعد از انسان، دارایی‌ها و ثروت‌ها مانند نقره و طلا چه وضعیتی پیدا خواهند کرد و چقدر زود از بین خواهند رفت یا به هدر خواهند رفت؟

برداشت: هر زمان که نیکی از کسی باقی بماند، رحمت او دائماً بر دیگران جاری می‌شود.

برداشت: اگر کسی بزرگی باشد که به خاطر او هیچ نام نیکی باقی نماند، می‌توان گفت او با اهل دل نیست و در حقیقت او در دل‌ها جایی ندارد.

برداشت: باید توجه داشته باشی که اگر می‌خواهی از میوه‌ای بهره‌مند شوی، باید به درختی که در حال رشد است، تکیه کنی و به آن امیدوار باشی.

برداشت: بخشش و نیکی کن، زیرا که روزی خواهند دید که در مراتب و منزلت‌ها به اندازه خوبی‌ها و احسان‌هایی که کرده‌ای، ارزشی به تو خواهند داد.

برداشت: هر که در تلاش است و قدمی جلوتر به سوی درگاه خداوند برمی‌دارد، مقام و جایگاهش نیز بالاتر خواهد بود.

برداشت: آدمی که خیانت کرده و شرمنده است، از مردی که کار بدی نکرده، می‌ترسد.

برداشت: بهتراست صبر کنی تا وقتی که دندان‌هایت به چیزی آسیب نزند، زیرا پشت دستت مانند تنور بسیار داغی است که نانی در آن پخته نمی‌شود.

برداشت: زمانی که در کارهای خود سستی و بی‌توجهی می‌کنی، نباید انتظار داشته باشی که نتیجه خوبی بگیری. اگر تلاشی برای شروع نداشته باشی، نمی‌توانی نتیجه‌ای مثبت نیز دریافت کنی.