بخش ۳ - گفتار اندر بخشایش بر ضعیفان

برداشت: آب خوردن طبق قوانین شرع اشکالی ندارد، اما اگر خون بریزی بر اساس فتوای دیگری جایز است.

برداشت: این بیت بیان می‌کند که کسی که بر اساس شریعت حکم به نابودی کسی می‌دهد، از آنجا که هیچ ترسی از عواقب این کار ندارد، به راحتی این حکم را صادر می‌کند. در واقع، تا زمانی که نگرانی از اثرات منفی این عمل نداشته باشد، می‌تواند به راحتی به چنین قضاوتی برسد.

برداشت: اگر تو بدانی که موطن و خانواده‌اش چه کسانی هستند، پس بر آنها ببخشای و به آنها آرامش بده.

برداشت: واژه‌های یکسان در زندگی انسان‌ها موجود است، اما برای شخصی که مرتکب گناه و ستم شده، عواقب اعمالش بر دوش زن و فرزند بی‌پناه او سنگینی می‌کند. به عبارتی دیگر، گناه و ظلم یک فرد به زندگی دیگران آسیب می‌زند، به ویژه کسانی که از او بی‌خبرند و در خطر قرار دارند.

برداشت: بدن تو قوی و نیرومند است و دارای قدرت و نیروهای زیادی می‌باشد، اما باید مواظب باشی که در سرزمین دشمن وارد نشوی.

برداشت: کسی که از روی دیوار فرار کند، به جایی بی‌گناه و آرام می‌رسد و به آن جا آسیبی نمی‌رسد.

برداشت: به حال کسانی که در زندان هستند توجه کن؛ ممکن است برخی از آن‌ها بی‌دلیل و بی‌گناه در آنجا به سر ببرند.

برداشت: اگر در دیارت بازرگان بمیرد، به خاطر ثروتش، دستانش بخیل و سختگیر است.

برداشت: از آن پس که بر او به شدت گریسته شود، خانواده و نزدیکان دوباره به یکدیگر می‌پیوندند و از پیوند خویشاوندی یاد می‌کنند.

برداشت: این بیت به این معناست که فردی بیچاره در سرزمین غربت جان خود را از دست داده و چیزی از او باقی نمانده است، جز دارایی‌هایی که ظلم و ستم آن‌ها را از او گرفته است.

برداشت: به فکر آن کودک یتیم باش و از غم و درد دل او دوری کن.

برداشت: بسیاری از نام‌های نیک و خوب که برای سال‌ها به یاد سپرده شده‌اند، ممکن است به خاطر یک نام بد یا یک عمل ناخوشایند، زیر سؤال بروند و اعتبارشان از بین برود.

برداشت: افراد نیکوکار و با فضیلت، هرگز بر اموال عمومی دست درازی نکردند و به دنبال منافع شخصی نبودند.

برداشت: اگر همه جا زیر سلطه پادشاهی باشد، در این صورت کسی که مال و دارایی دارد، مانند گدا است که از او ستانده می‌شود.

برداشت: انسانی که به خاطر فقر و ناتوانی به زحمت می‌افتد، از دردهای دیگران بی‌خبر نیست و نمی‌تواند با گرفتن چیزهایی از دیگران، به آرامش برسد. انسانی آزاده به این فکر است که به نیازمندان کمک کند و از اموال خود در راه دیگری استفاده کند، نه اینکه تنها به فکر پر کردن شکمش باشد.