ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده
گرینده چو ابر نوبهارم دیده
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از غم و انتظار برای دیدن محبوبش صحبت میکند. او خود را مانند لالهای در بیرخ محبوب و همچون ابر در بهار، گریهکنان میبیند. شاعر امیدوار است روزی محبوبش را ببیند و اشکهایش به عشق او در کنار او چکیده شده باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
روزی بینی در آرزوی رخ تو
چون اشک چکیده در کنارم دیده