ما را نه ترنج از تو مرادست نه به
تو خود شکری پسته و بادام مده
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقهاش اشاره میکند و میگوید که نه میوهای (ترنج) و نه چیزی دیگر (پسته و بادام) نمیتواند به اندازه زیبایی او ارزشمند باشد. حتی اگر شیرینی و لطافت دیگر چیزها را داشته باشد، هیچیک از آنها به پای زیبایی و دلربایی چهرهاش نمیرسند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر نار ز پستان تو که باشد و مه
هرگز نبود به از زنخدان تو به