رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۴

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یک روز به اتفاق صحرا من و تو

از شهر برون شویم تنها من و تو

۲

دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم؟

آن وقت که کس نباشد الا من و تو

بازگشت به سروده‌های سعدی