رباعی شمارهٔ ۱۲۰

این شعر بیانگر دلیلی برای انتخاب دوست یا دشمن است. شاعر می‌گوید که اگر دوستی در زندگی‌اش وجود نداشته باشد، دردناک است، اما دیدن دوستی که به دشمنی تبدیل شده، از این درد نیز سخت‌تر و ناگوارتر است. بنابراین، بهتر است یا دوستان واقعی را انتخاب کنیم یا از دشمنان دوری کنیم.