رباعی شمارهٔ ۱۱۱

این ابیات نشان دهنده اشتیاق شاعر به عشق و محبت هستند. او می‌گوید که اگرچه ممکن است شرایط سخت و دشواری پیش بیاید، اما به هیچ وجه نمی‌خواهد از عشق و نزدیک شدن به معشوق خود دست بردارد. او به بوسه زدن بر دهان معشوق اشاره می‌کند و این عمل را نشانه‌ای از محبت و نزدیکی به او می‌داند. در نهایت، این احساس را همچون یک تجربه عمیق و لازم در زندگی می‌بیند.