هر گه که نظر بر گل رویت فکنم
خواهم که چو نرگس مژه بر هم نزنم
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و شیدایی شاعر است. او میگوید هر بار که به چهره محبوبش نگاه میکند، آرزو دارد مانند نرگس، مژه بر هم نگذارد و در صورت دوری از او، در میان گلها بنشیند و مثل بنفشه سرش را پایین بیندازد، به معنای افسردگی و سکوت. در کل، شاعر از شدت عشق، خواهان آرامش و سکوت است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ور بیتو میان ارغوان و سمنم
بنشینم و چون بنفشه سر برنکنم