رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۲

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

آن رفته که بود دل بدو مشغولم

وافکنده به شمشیر جفا مقتولم

۲

بازآمد و آن رونق پارینش نیست

خط خویشتن آورد که من معزولم

بازگشت به سروده‌های سعدی