رباعی شمارهٔ ۱۰۱

در این شعر، شاعر به عشق و محبت اشاره دارد و می‌گوید که دیدن دوست چقدر دل‌انگیز و زیباست. اگر نتوانیم او را ببینیم، چشمانمان از اشک پر می‌شود. بنابراین، برای دیدن دوست خود باید چشم به راه باشیم، زیرا بی‌دیدار او، چشم چه فایده‌ای دارد؟