از جملهٔ بندگان منش بندهترم
وز چشم خداوندیش افکندهترم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به تواضع و بندگی خود اشاره میکند و میگوید که از دیگران بیشتر در برابر خداوند، بنده و مطیع هستم. با این حال، نمیتواند از احساساتش نسبت به دوستش دست بکشد، زیرا هر چه بیشتر به او جذب میشود، زندهتر و شادابتر احساس میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با این همه دل بر نتوان داشت که دوست
چندانکه مرا بیش کشد زندهترم