هر سروقدی که بگذرد در نظرم
در هیأت او خیره بماند بصرم
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر به زیبایی و جوانی اشاره میکند و میگوید هر کسی که به او نگاه میکند، نظرش به زیباییاش جلب میشود. او حسرت جوانی را میخورد و از این که دیگر نمیتواند جوان شود، ناراحت است. در واقع، زیبایی جوانان برایش جذابیت دارد اما خود احساس پیر شدن میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون چشم ندارم که جوان گردم باز
آخر کم از آنکه در جوانان نگرم