ای بیتو فراخای جهان بر ما تنگ
ما را به تو فخرست و تو را از ما ننگ
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به احساس تنگی و محدودیت بدون محبوبش اشاره میکند. او میگوید که با وجود محبوب، دنیا برای او وسیع و زیباست، و به او افتخار میکند، در حالی که محبوب از وجود او شرمنده است. شاعر همچنین به رابطه متناقض بین خود و محبوب اشاره میکند که در عین صلح و عشق، محبوب با او در حال جنگ است، و در پایان از محبوب میخواهد حقیقت احساسات را بیان کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما با تو به صلحیم و تو را با ما جنگ
آخر بنگویی که دلست این یا سنگ؟