رباعی شمارهٔ ۹۱

شاعر در این ابیات از پرنده‌ای به نام همای می‌خواهد که با بال‌های خود او را بپوشاند، تا بتواند به خدمت او درآید. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر او را لایق خدمت و بندگی نمی‌داند، باید سر و کشور خودش را در نظر بگیرد. در واقع، او به دنبال ارتباط عمیق و خدمتگزاری به محبوب خود است.