رباعی شمارهٔ ۹۰

این بیت شعر درباره اهمیت دوستی و ارتباط با همسایگان است. شاعر می‌گوید که اگر به همسایه‌ای که به او علاقه داریم نزدیک شویم، بهترین مکان همچون بهشت خواهد بود. اما اگر نخواهیم که با او ارتباطی داشته باشیم، آن جایگاه حتی می‌تواند به جهنم تبدیل شود. به عبارت دیگر، روابط اجتماعی و همسایگی اهمیت زیادی دارند.