رباعی شمارهٔ ۸۶

در این شعر، شاعر به انتقادکنندگان و نادانان اشاره می‌کند که اگر از او قضاوت نادرست می‌کنند و او را به هوسرانی متهم می‌سازند، این عادلانه نیست. او تأکید می‌کند که هیچ گناهی جز عشق به دوست ندارد و این عشق برای همه جذاب و قابل فهم است.