یا روی به کنج خلوت آور شب و روز
یا آتش عشق بر کن و خانه بسوز
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر دو راه را پیش روی عاشق قرار میدهد: یا به تنهایی و خلوت خود پناه ببرد و از دنیا کنارهگیری کند، یا عشق را چون آتشی شعلهور کرده و زندگیاش را بسوزاند. او به این نکته اشاره میکند که عاشقی و پنهانکاری در کنار هم سازگار نیستند و اگر نمیخواهی پردهپوشی کنی، باید با درد و رنج آن روبرو شوی.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مستوری و عاشقی به هم ناید راست
گر پرده نخواهی که درد، دیده بدوز