از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر
دلداری خلق هرچه بیش اولیتر
دربارهٔ این سروده
این ابیات اشاره به این دارند که باید در رفتار و کمک به دیگران با دقت عمل کرد. نفر اول از مرهم زدن به زخمهای دیگران و دلجویی از آنها سخن میگوید و بر ضرورت این کار تأکید میکند. همچنین به دوستش توصیه میکند که به دشمنانش اطمینان نکند و اگر دچار مشکلی شد، خود باید آن را حل کند. در کل، این ابیات بر اهمیت احتیاط و اتکای به خود در شرایط سخت تأکید دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای دوست به دست دشمنانم مسپار
گر میکشیم به دست خویش اولیتر