رباعی شمارهٔ ۷۳

این شعر به انسان یادآوری می‌کند که اگر با بدی‌ها و ظلم‌های دشمنان روبه‌رو شویم، نباید دل‌تنگ و ناامید باشیم، زیرا دوست و یار واقعی ما همیشه ما را حمایت می‌کند. همچنین، حتی اگر برای یار عزیزمان کمبودی وجود داشته باشد، باز هم او را مورد ملامت قرار ندهیم، چون ممکن است در درون آن ملامت، خیر و نیکی نهفته باشد.