رباعی شمارهٔ ۷۲

برداشت: زمانی که انسان خود را در آینه می‌بیند و آن صورتی را که دارد، با نگاه به کام، دهان، لب و دندان‌هایش که خوشایند به نظر می‌رسند، مورد توجه قرار می‌دهد.

برداشت: او می‌گفت که به اندازه‌ای تلاش کرده بود تا چیزی را بشنود که نزدیک بود جانش به لب برسد، اما نتوانست به آن پاسخ برسد.