با دوست به گرمابه درم خلوت بود
وانروی گلینش گل حمام آلود
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به همراه دوستش به یک حمام خلوت رفته و از زیبایی و تمیزی دوستی که در آنجا است صحبت میکند. او اشاره میکند که هیچکس دیگر نمیتواند مانند این دوستش زیبا و دلنشین باشد و در نهایت میگوید که زیبایی او به راحتی با چیزی مانند گل آفتاب و تغییر نمیکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟
گفتم به گل آفتاب نتوان اندود