رباعی شمارهٔ ۶۲

در این بیت، شاعر بیان می‌کند که کسی نباید به همه نظرات و دیدگاه‌های ما ایراد بگیرد، زیرا نظر هر فرد تنها نمایانگر آن فرد است و نمی‌توان به راحتی آن را قضاوت کرد. او همچنین به یک فرد نادان اشاره می‌کند که قادر به تشخیص تفاوت بین زیبایی و زشتی نیست و این نشان‌دهنده نادانی اوست.