رباعی شمارهٔ ۵۸

این شعر درباره تلاش برای رسیدن به هدفی است که ممکن است فرد را به شهرت یا توجه دیگران برساند. شاعر به دانشمند می‌گوید که نصیحت‌ها و پندهای او بی‌فایده است، زیرا او نمی‌تواند از مسیر خود منحرف شود و از هدفش دور شود. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که نمی‌تواند از آرزوی خود دست بکشد، حتی اگر این آرزو او را در معرض خطر قرار دهد.