رباعی شمارهٔ ۵۴

در این شعر، شاعر به شوق و شادابی در شب وصال اشاره می‌کند و از آمدن محبوبی می‌گوید که با شتاب و شوق به سراغ او آمده است. شاعر از محبوب می‌خواهد که چهره‌اش را به او نشان دهد، اما محبوب پاسخ می‌دهد که نباید بی‌خود و نادان رفتار کند، زیرا در اینجا موضوعات مهم‌تری وجود دارد.