رباعی شمارهٔ ۴۳

این شعر به زیبایی و جذابیت ظاهری اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هر کسی که به چهره زیبا و جذاب نگاه کند، تحت تأثیر نور و زیبایی آن قرار می‌گیرد. اما اگر کسی نتواند این زیبایی را در آینه ببیند، به دلیل عدم درک یا شناخت اوست که نشان می‌دهد چه اندازه از زیبایی دور است. به طور کلی، شعر بر تأثیرگذاری زیبایی و اهمیت درک آن تأکید دارد.