رباعی شمارهٔ ۴۰

برداشت: شمع هرچند با گریه و اندوه زندگی را تمام می‌کرد، اما کسی که به خاطر او غمگین بود، در دل خود لبخند می‌زد و تظاهر به شادی می‌کرد.

برداشت: آن فرد شوخ و بازیگوش را گرفتند و در حالی که سرش را بریدند، هنوز هم مشغول صحبت و نشان دادن لوندی بود.