رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد

با دوست به پایان نشنیدیم که برد

۲

مقراض به دشمنی سرش بر می‌داشت

پروانه به دوستیش در پا می‌مرد

بازگشت به سروده‌های سعدی