روی تو به فال دارم ای حور نژاد
زیرا که بدو بوسه همی نتوان داد
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به زیبایی یک معشوقه میپردازد و میگوید که او را به فال میگیرد، زیرا نمیتوان به او نزدیک شد و او را بوسید. شاعر خوشحالی کسی را ستایش میکند که از چهره این معشوقه فال میگیرد، زیرا این امر میتواند او را از درد و غم دور کند و شاداب کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
فرخنده کسی که فال گیرد ز رخت
تا لاجرم از محنت و غم باشد شاد