گر دل به کسی دهند باری به تو دوست
کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به عشق و محبت صحبت میکند. او میگوید اگر دل به کسی دهند، آن شخص باید خوشخلق و خوشبو و زیبا باشد. او همچنین اشاره میکند که میتواند از هر کسی صبر کند و تحمل داشته باشد، اما هیچکس را مثل محبوبش نمیتواند تحمل کند، زیرا تمام وجودش را به او اختصاص داده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از هر که وجود صبر بتوانم کرد
الا ز وجودت که وجودم همه اوست