آن ماه که گفتی ملک رحمانست
این بار اگرش نگه کنی شیطانست
شاعر در این ابیات به تضاد میان زیبایی و زشتی اشاره میکند. او میگوید که آنچه در ابتدا زیبا و دلانگیز به نظر میرسید، در حال حاضر به زشتترین و شیطانیترین حالت خود درآمده است. زیبایی رویی که در زمستان شگفتانگیز است، اکنون مانند پالتوی پوستین در تابستان، نامناسب و ناخوشایند به نظر میرسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن ماه که گفتی ملک رحمانست
این بار اگرش نگه کنی شیطانست
رویی که چو آتش به زمستان خوش بود
امروز چو پوستین به تابستانست