رباعی شمارهٔ ۱۱

این بیت به این موضوع اشاره دارد که اگر مشکلات و نارضایتی‌های مردم ناشی از رفتار ما باشد، یا اگر چهره‌ی نگران‌کننده مانند ترشی از ماست، ممکن است که در آینده همه چیز تغییر کند و چهره‌ای زنده و خوشحال پیدا کند. در این صورت، ما هم باید از این وضعیت خارج شویم. این به نوعی نشان‌دهنده‌ی تغییر و تحول در روابط انسانی است.