رباعی شمارهٔ ۵

این اشعار به احساس جدایی و عشق اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که دل او در حال رفتن است و نمی‌تواند به چیزی توجه کند. وقتی درون فرد زهد و ایمان نباشد، نمی‌تواند به تظاهر و زرق و برق پرداخته و آن را بفروشد. همچنین، پروانه‌ای که به شمع علاقه دارد، نمی‌تواند بسوزد، بلکه شمعی که او را می‌سوزاند، به خاطر عشقش می‌سوزد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات و مفهوم عشق و وابستگی در زندگی هستند.