رباعی شمارهٔ ۴

در این ابیات شاعر به عشق و دلدادگی می‌پردازد. او بیان می‌کند که وقتی دل از عشق محبوب راضی نیست، چاره‌اش تنها تحمل و تسلیم است. اگر نتواند عشق را فراموش کند، باید به عشق ادامه دهد و با دشواری‌ها و تلخی‌ها کنار بیاید. به عبارتی، میان عشق و درد، باید یکی را انتخاب کند و این انتخاب هم سختی‌های خاص خود را دارد.