رباعی شمارهٔ ۲

در این چند بیت شاعر از معشوق می‌خواهد که به عشق و دلبستگی عاشقان توجه کند و بدخلقی‌های خود را نادیده بگیرد. او بیان می‌کند که حتی با وجود همه‌ی جفاها و بدی‌هایی که معشوق کرده، عاشقان به او معذورند و از او دعوت می‌کند که قبل از اینکه عذرش پذیرفته نشود، به سراغش بیاید.