رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

وآگاهی نیست مردمِ بیرون را

۲

الا مگر آنکه روی لیلی دیده‌ست

داند که چه درد می‌کشد مجنون را

بازگشت به سروده‌های سعدی