بخش ۵۱ - داستان کودک مجروح

برداشت: کودکی از جمع آزادگان خارج شد و با دو یا سه دوست دیگرش به راه افتاد.

برداشت: کاربر: وقتی آن پسر پا در راه گذاشت، شروع به دویدن کرد و با سر به زمین خورد.

برداشت: کاربر: پای او بخاطر دویدن و زمین خوردنش از حرکت بازماند و هم دلش، هم ستون فقراتش شکست.

برداشت: نفس آن دو یا سه هم‌سال او اکنون به‌طرز عجیبی تحت فشار و تنگی قرار گرفته است و حال او به شدت بحرانی شده است.

برداشت: کاربر: آنکه بیشتر از همه او را دوست داشت ولی نادان بود، گفت که باید در عمق چاهی او را پنهان کرد.

برداشت: کاربر: باید مراقب باشیم که این راز فاش نشود که باعث خجالت ما شود و ما از پدرش شرمنده نشویم.

برداشت: کاربر: در نهایت، بچه‌ای که دور اندیش ترین و داناترین بود، همان فردی بود که در جمع آنها به او دشمنی می‌ورزید.

برداشت: کاربر: او گفت که در میان این همراهان، این وضعیت دیگر پنهان نخواهد ماند.

برداشت: کاربر: چون که همه مرا دشمن او میدانند به من تهمت می‌زنند و این ماجرا را به من نسبت می‌دهند.

برداشت: کاربر: او نزد پدر بچه رفت و او را خبردار کرد تا پدرش برای آن مشکل راه حلی بیندیشد.

برداشت: کاربر: هر کسی که در وجودش گوهر دانایی باشد، بر هر چیزی تسلط و توانایی دارد.

برداشت: کسی که می‌تواند بر آسمان گام نهد، تنها اوست که می‌تواند محدودیت‌های آن را بشکافد.

برداشت: کاربر: وقتی که تقدیر و سرنوشت از نقص و کمی و زیادی گذر کند، آن‌گاه نظامی گنجوی  ترتیب امور از دست تقدیر بیرون برده و به مقام بالاتری منتقل می‌شود.