بخش ۴۶ - مقالت چهاردهم در نکوهش غفلت

برداشت: تو به راحتی و بی‌زحمت خوشحال می‌شوی، مانند یک خر یا گاو که به سادگی از علف خوردن لذت می‌برد.

برداشت: بی‌خبر از این دایره آبی رنگ و از مرکز تابش خورشید دوری می‌کنی.

برداشت: کسانی که آگاه و باخبر هستند، بر کار بی‌خبران نظارت دارند. بنابراین بی‌خبران نباید نگران شرایط و اوضاع خود باشند.

برداشت: به فعالیت و تلاش مشغول شو، چرا که در خواب به سر می‌بری؟ کار خود را به گونه‌ای انجام بده که مورد تأیید و قبول قرار گیرد.

برداشت: مست چه خوابیده‌ای؟ که کارشناسان در کمین هستند و این کارها را نکرده‌اند.

برداشت: به این تودهٔ غم و اندوه بنگر و در آن فکر کن، سپس به ناتوانی خود در برابر آن توجه کن.

برداشت: عقل تو مانند یک فرد مسن است که چیزها را فراموش می‌کند. بنابراین، اگر می‌خواهی آن چیزها را به یاد آورد، خودت به او یادآوری کن.

برداشت: اگر عقل و فهم تو نبود، پس چگونه نامی از تو به یادگار می‌ماند؟ چه کسی تو را ستایش می‌کرد؟

برداشت: وَحَل یعنی گِل و لای

برداشت: به دو راهی روشنایی و دوری از مشکلات اشاره دارد. می‌گوید که یا از طریق عقل و درک خود به جایی روشن و امیدوارکننده برو، یا اینکه از قسمت‌های ناامیدکننده و سخت زندگی فاصله بگیر.

برداشت: عقل و ادب را از مستی و شهوات دور نگه‌دار و اجازه نده که به آسانی فریب بخورند. مانند اینکه خود را طعمه و شکار کسی نکن که قدر و ارزش تو را درک نمی‌کند.

برداشت: شرابی که به هر حال حلال است، در هر موقعیتی عقل تو آن را ممنوع کرده است.

برداشت: «می» کیست که آب و آبروی تو در جام و دست اوست؟ آن چشمه‌ای که «چشمه می» نامش نهاده‌اند عقل است.

برداشت: اگر‌چه می‌، اندوه و غصه دنیا را کم می‌کند اما مخور از آن چیزی که ‌«چشمه می» را از تو بدزد.

برداشت: شراب را همچون نمکی بدان که بر جگر در حال خوردن و آمیخته با غم و اندوهی که در دل بی‌خانمانی ریخته شده است.

برداشت: اگر به چیزی علاقه‌مندی، بهتر است که از آن دوری کنی، چون ممکن است اطلاعاتی درباره‌اش به دست آوری که تو را از همه چیز باخبر کند.

برداشت: مردی که از واقعیت‌ها بی‌خبر است، نمی‌داند چه ذاتی را تجربه کرده که بر کاغذش تأثیر گذاشته است.

برداشت: چشم اوهام باطل را میل‌کش و کورکننده باش، و کُندنهنده‌ی قدم و کندروِ راه خرابات باش

برداشت: ای کسی که مانند حرف الف، عاشق اوج و مقام خود هستی، تو دچار حیرت و ترس ناشی از عشق خود شده‌ای.

برداشت: اگر مثل الف (سودای بالا داری) پرنده‌ی بال‌گستر و پروازی باش وگرنه مثل حرف ب سرافکنده و شرمسار باش (شکل حرف ب سرافکنده به معنی سربُریده نیز هست)

برداشت: اگر به زیبایی و آراستگی بیفتی، مانند الفی در یک مجلس با شکوه، هیچ ارزشی نخواهی داشت مانند الفی که بی‌پول و بی‌چیز است.

برداشت: در بعضی نسخ، بجای خار، خاک و بجای گُل، گِل آمده است که در اینصورت معنی می‌شود: مانند خاک و غبار نیستی که اوج‌گرایی و بی‌نیازی کنی بهتر که مانند گِل بی‌سر و پایی و نیازمندی کنی

برداشت: ای کودک، پا به بازی نگذار، زیرا عمرت را به هدر نده و طوری زندگی نکن که طولانی و بی‌فایده بگذرد.

برداشت: روز به پایان رسید و خورشید به سمت افق رفت، با کم شدن نور، سایه‌ها بزرگ‌تر شدند.

برداشت: روزی شنیدم که وقتی زمان به پایان خود نزدیک می‌شود، سایه هر چیزی طولانی‌تر و بیشتر می‌شود.

برداشت: چه فایده‌ای دارد که در سایه بمانی مانند درختان باغ؟ بهتر است مانند نور یک چراغ باشی و سایه‌ها را از خود دور کنی.

برداشت: اگر بتوانی از خودت فاصله بگیری و مشکلاتت را کنار بگذاری، عیوب و نواقص شما نیز تلاش می‌کنند که ناپدید شوند.

برداشت: نشستن در سایه برای هر کسی مناسب نیست، بلکه این کار فقط برای کسی که شایسته است، کافی و کافی‌ست.

برداشت: تو که وجودت به قدری باارزش است که سر و پای تو از هر چیزی در آسمان هم بیشتر جاذبه و جذابیت دارد.

برداشت: آفتاب زرین صبح هر روز بدین جهت تشتی از طلا برایت می‌آورد که مگر دست از خود بشویی

برداشت: اگر جامه‌ات آلوده است (تشت آب کافی نیست) باید به سرچشمه بروی

برداشت: قرص صابون خورشید (هر روز غروب) سرخ  و آلوده از شستن جامه‌ی پرخون و پرگناه توست

برداشت: به دلیل شدت احساسات و تجربیات زندگی، دیگر جانی برای ادامه عمر باقی نمانده است.

برداشت: زر باش حتی اگر زر خالص و سرخ نیستی باک نیست

برداشت: اگر صحبت از پاکی و طهارت باشد، پس این سوال پیش می‌آید که چطور جهنم پر می‌شود؟

برداشت: اگر تو به درستی و انصاف عمل می‌کنی، دل خود را هم بر اساس صداقت و درستکاری بسنج.

برداشت: هر چیزی که باعث شود قدرت تو در اندازه‌گیری کمتر شود، باعث می‌شود که اعتبار تو هم کاهش یابد.

برداشت: در پایان روز، هر چیز به جای خود بازمی‌گردد و همه چیز به موقع خود خواهد آمد.

برداشت: با تو به طور پنهانی رفتار کنند و از تو چیزی کم نگذرانند و بیشتر هم از تو بگیرند.

برداشت: خودت دهنه وتیغه ترازورا به حرکت در نیار وگرنه بسیار می بده وکم تر می بستان دراصل میگوید زمانی که تیغه ترازورا تو تنظیم میکنی سعی کن بیشتر وزن سنگین بدهی موقع خریدن سبکتر بخری

برداشت: گل به خاطر کژ ومژ روی یعنی در مسیرمستقیم حرکت نکردن و خم شدن یعنی وابستگی به چیزهای فانی ودنیایی سرفرود اوردن بادل باعث  میشود به جای گل خار را دراغوش بگیری میشه اینگونه گفت که اگر ما در مسیر رشد قلبی نباید جز مسیر مستقیم قلبی چیزی دیگر در قلب گذاشت که باعث سرفرود اوردن دربرابر ان خواسته میشود ووقتی باهمین طریق مسیر راادامه میدهی بجای خود گل مقابل خار اون گل در اغوش تو قرار میگیرد پس این همه ظرافت بکاررفته که به مانشان دهدخم شدن در مقابل مادیات دنیا حتی در مسر درست هم درنهایت به جایخود گل خارش نصیب میگرددپس مثل نیشکر صاف ومستقم درمقابل هیچ چیزی در دنیاسرخم نکن  جز در مقابل خالقت

برداشت: در هرقلبی راستی ودرستکاری ساکن وپایدار شود خداوند یقینا باری کننده اوست

برداشت: از کج روی وبیراهه رفتن به زیان وکم شدن می تومیشود. ولی از راستی ودرستی تو غم وانده از تودور میشود

برداشت: زره و پناه آدمی نه‌تنها از آتش بلکه حتی از (کمترین) گرمی و سردی، راستی است. (دِرع یعنی زره و جامه جنگی)