بخش ۴۶ - انجامش روزگار فرفوریوس

برداشت: ببار ای خواننده، آهنگی عجیب و زیبا را باز کن؛ چرا که خوابم برده است.

برداشت: اگر به آهنگ این دلتنگی گوش دهم، حتی در خواب هم آرام نخواهم بود و فقط خواب‌های پریشان و ناراحت را می‌بینم.

برداشت: وقتی زمان تصمیم‌گیری فرا رسید، فرفوریوس سوار بر شتر شد و طبل را نواخت.

برداشت: به همراهانش گفت که این باغ زیبا و دل‌انگیز برای چشم و ریحان و گل‌ها، روح و عمق معنا را به همراه دارد.

برداشت: اگر چیزی در ماهیت خود پایدار نیست، پس چه تفاوتی دارد که به چه مکانی برویم؛ آیا دوزخی تاریک است یا بهشتی روشن؟

برداشت: ما از دانایی خود هراسانیم، زیرا کسی که به درستی راه را می‌شناسد، از دزدان در امان نیست.

برداشت: کمانگر‌: کسی که کمان می‌سازد.

برداشت: به رنگ‌: ظاهرا    به سنگ‌: در عمل و وقتی که بخواهی وزن کنی.

برداشت: هر سال، افرادی که بار ثروت را حمل می‌کنند، از درد و رنج و سختی‌های زندگی فارغ نمی‌شوند.

برداشت: وقتی که او از این طراحی به‌خوبی نتیجه گرفت، دیگران نیز شروع به ترسیم خطوط جدید بر روی کار او کردند.